|
سلام دوستان
این کلبه برای من پر از خاطرات تلخ و شیرین بود
با دوستان زیاد خوب و بد
با خواهر برادر های نتی تو این دنیای مجازی
خیلی وقت بود میخواستم در اینجا رو ببندم
ولی قصد داشتم با یه آپ به یاد ماندنی و خبر قشنگ درش رو تخته کنم
و به تاریخ بسپارمش ولی نشد
از این به بعد دوستان خوب من
پذیرای شما تو این کلبه ی محقر خواهم بود
پس منتظر حظور گرمتون هستم
یا حق + نوشته شده توسط غریبه در سه شنبه نهم تیر 1388 و ساعت
10:43 بعد از ظهر |
با سلام
دوستان...! یه سوال...!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
چرا در امر ازدواج...!!! نجابت شخص که شاید مهمترین شرط زندگی میتونه باشه!
در نظر دختر و پسر ارزش متفاوتی داره؟
پسر و خانواده ی اون اولین چیزی که براشون مهمه نجابت دختر
این رو کلی نمیگم ولی روش معقول و پسندیده اش اینه
اما...!
چرا دختر و تا حدی خانواده ی دختر آخرین چیز مهم برای اونها نجابت پسر؟
دوست دارم جواب شما دوستان و خواهر برادرهای خوبم رو بدونم...!!!
اگه اشتباه فکر میکنم هم دوست دارم بهم بگید ************* منظور من این بود
که وقتی یک پسر قصد داره بره یک جایی خواستگاری
هم خودش و هم خانواده ی پسر ابتدا از نجابت دختر
و خوش نامی دختر مطمئن میشن
بعد اقدام به خواستگاری میکنن
در حالی که خانواده ی دختر و خود دختر
امروزه رسم رو بر این گذاشتن
که ابتدا باید از تیپ و قیافه و شیک و پیک بودن پسر راضی باشن
تا در مرحله ی دوم اجازه بدن بیاد بشینن حرف بزنن
و حرف زدن هم ابتدا شغل و درآمد پسر مورد نظر هستش
و چی داره و چی نداره بعد میرن سر رفتار و اخلاق و عقاید پسر
و من اینطوری هستم و فلان وفلان وفلان...
تازه به اینجا که رسید یادشون میاد
برن درباره ی پسر و خوش نامی و سربراه بودن و عفت و متانتش
تو محل کار یا زندگی و دین و ایمانش پرس جو کنند
و بعضی مواقع رخ میده که در همون دیدار اول
جواب نه میدن و بعضی ها اجازه ی اومدن نمیدن به طرف
خوشبتی دسته گلشون مهمه درست و بجای خود
ولی خوشبختی همیشه و خوش تیپی و پول داری و ماشین و خونه نیست
فکر کنم یکی از دلایل بالا رفتن سن ازدواج جوانان همین باشه
به استثنائ ازدواج های عاشقانه که غالبا در سن پایین رخ میدن
حالا فکر کنم واضح تر شد منظورم چی بود...!!!
یا حق + نوشته شده توسط غریبه در چهارشنبه بیست و هفتم خرداد 1388 و ساعت
8:29 بعد از ظهر |
***هر چی مهربونتر باشی بیشتر بهت ظلم میکنن ... هر چی صادق تر باشی بیشتر بهت دروغ میگن... هر چی دلسوزتر باشی بیشتر سرت کلاه میذارن... هر چی قلبتو آسونتر در اختیار بذاری راحت تر لهش میکنن... هر چی آرومتر باشی فکر میکنن آدم ضعیفی هستی... هر چی بیشتر به فکر دیگران باشی، بیشتر حقتو میخورن... هر چی خودتو خاکی تر نشون بدی واست کمتر ارزش قائلن ***
+ نوشته شده توسط غریبه در سه شنبه بیست و نهم اردیبهشت 1388 و ساعت
1:15 قبل از ظهر |
تو ندانستی به چه دلهره
از باغ همسایه سیب را دزدیدم
باغبان از پی من دوید
سیب را در دست تو دید
سیب دندان زده از دست تو افتاد به خاک
و تو رفتی...
و از آن پس صدای خش خش می دهد آزارم
و من اندیشه کنان غرق این پندارم...!
که چرا باغچه ی کوچک ما سیب نداشت...؟
+ نوشته شده توسط غریبه در شنبه نوزدهم اردیبهشت 1388 و ساعت
3:1 بعد از ظهر |
*
* * * * * * * * روزم...
+ نوشته شده توسط غریبه در شنبه دوازدهم اردیبهشت 1388 و ساعت
1:21 قبل از ظهر |
**************************************************
************************************************** به نام امید بخش دلها
من امروز در اینجا می خواهم از خودم و از چیستی ام بنویسم
بنویسم از اینکه چقدر در مقابل هستی ، کوچک و ناچیز هستم
آن حد که شاید فقط خودم آن را درک کنم
وبدانم که چه هستم...! و چه می خواهم بگویم...! و از چه حرف بزنم...! شاید من به همان حد که کوچکم ، بزرگ باشم
و نتوانم بسیاری از مسائل را بیان کنم و شاید هم از درک آنها غافل شوم نه تنها به این دلیل که خُرد هستم
بلکه به دلیل بیش از حد بزرگ دیدن خودم
من شاید نتوانم رقص قاصدک را ببینم، چون خیلی خود را بزرگ می شمارم ولی واقعا می توانم احساس باد را وقتی از کنار گل ها عبور می کند و به انها طعنه می زند!!! درک کنم...؟ نه ... چون من خیلی کوچک تر از آن گل هستم...!!!
+ نوشته شده توسط غریبه در پنجشنبه دهم اردیبهشت 1388 و ساعت
10:53 قبل از ظهر |
*************************************************
*************************************************
هرکس در تنهایی خود
آشیانه ای می سازد و در تنهایی سکوت آن
در زیر نور خورشیدش می نشیند
و به این می اندیشد که
آیا همیشه سکوت آغازگر
تمام رازهای هستی است!؟
و آیا آن گل رز می تواند تا همیشه
برایش ماندگار باشد
و یا آن
سینه سرخ همیشه برایش می خواند...!؟
نمی دانم...
**************************************************
************************************************** عکسهایی از روز ۱۳ فروردین در آبادان وخرمشهر در ادامه ی مطلب... ادامه مطلب + نوشته شده توسط غریبه در شنبه پانزدهم فروردین 1388 و ساعت
0:30 قبل از ظهر |
تصاویری از هوای همیشه بهار خوزستان در زمستان و بهار ۸۷
۱.عکسی از آبهای پر خروش اروند رود **************************************************
************************************************** ۲. عکسی از مزارع گندم شمال خوزستان ـ آخر بهمن ماه۸۷ **************************************************
************************************************** ادامه ی تصاویر را در ادامه ی مطلب ببینید *** لازم به ذکر است که عکسهای زیر با دوربین موبایل توسط
عکاس غیر حرفه ای ـبنده ی حقیر ـ گرفته شده است
پس اگه از کیفیت پایینی برخوردار هستند به بزرگی خودتون ببخشین یا حق ....... ادامه مطلب + نوشته شده توسط غریبه در جمعه هفتم فروردین 1388 و ساعت
0:30 قبل از ظهر |
روزها نو نشده کهنه تر از دیروز است
گر کند یوسف زهرا نظری نوروز است
لحظه ها در تپش تاب و تب آمدنش
آسمان چشم به راه قدمش هر روز است
ای خدا کاش شود سال نوام عید فرج
که نگاهم نگران ، منتظر آن روز است *************************************************************
************************************************************* به نام امید بخش قلب ها
من امروز در اینجا می خواهم از خودم و از چیستی ام بنویسم
بنویسم از اینکه چقدر در مقابل هستی ، کوچک و ناچیز هستم
آن حد که شاید فقط ، خودم آنرا درک کنم
و بدانم که چه هستم و چه می خواهم بگویم و از چه حرف بزنم...!؟
شاید من به همان حد که کوچکم ؛ به همان حد بزرگ باشم
که بسیاری از مسائل را نتوانم بیان کنم
و شاید هم از درک آنها غافل شوم
نه تنها به این دلیل که خرد هستم
بلکه به دلیل بیش از حد بزرگ دیدن خودم
من شاید نتوانم رقص قاصدک را ببینم،
چون خیلی خود را بزرگ می شمارم ،
ولی واقعا می توانم احساس باد را
آنگاه که از کنار گل ها عبور می کند
و به آن ها طعنه می زند ، درک کنم
چون من خیلی کوچک تر از آن گل هستم...!
+ نوشته شده توسط غریبه در سه شنبه چهارم فروردین 1388 و ساعت
11:39 بعد از ظهر |
|
درباره وبلاگ
غریبی از دیارِ نخلهای شکسته
از قلب تپنده ی ایران زمین _ولی محرومترین_ متولد ابتدای هشت سال دربدری مردمان دیارم حرفه ام پایه تخت سیاه آموزش زبان دین و نبی و مادریم با دلی بشکسته از جفایِ روزگار می نویسم اینجا زین پس غم دلداگی و زخم خوردن بیچاره دلم... ای آنکه گذر می کنی بر کلبه درویشی ام بخوان این دردلم را،تا کنی با من بشکسته دل هم دردی... (×دوستان بجز مطالب قسمت نرگسانه که شعر ن.ن می باشند استفاده از دیگر مطالب وبلاگ با ذکر آدرس وبلاگ بلا مانع است ×)
|
